Powiedzmy, że jest późny wieczór, wracasz do domu samochodem (oczywiście sam) po niezwykle ciężkim dniu pracy. Jesteś naprawdę zmęczony i sfrustrowany. Nagle odczuwasz silny ból  w klatce piersiowej, który zaczyna promieniować w kierunku ramienia i w górę w kierunku szczęki. Jesteś w odległości zaledwie kilkunastu minut od najbliższego szpitala, albo od domu i pomocy bliskich. Niestety nie wiesz czy będziesz w stanie tam dotrzeć. 

Co robić?

Jeśli nawet byłeś szkolony w udzielaniu pierwszej pomocy osobom, które uległy zawałowi serca, specjalista który prowadził szkolenie nie powiedział jak postępować z samym sobą !!! Jak przeżyc atak serca kiedy jesteś sam? 

Ponieważ wielu ludzi w trakcie zawału serca jest zdana na samych siebie, bez pomocy z zewnątrz, osobie której serce bije nieprawidłowo i która zaczyna odczuwać omdlenie zostaje tylko kilkanaście sekund zanim utraci przytomność! 

Co robić?

Po pierwsze: 
- Nie panikuj.

Po drugie: 
- Zacznij kaszleć bardzo intensywnie powtarzając tą czynność. Przed każdym kaszlnięciem powinien być nabrany głęboki oddech, kaszel powinien być głęboki i przedłużony w celu ewakuowania plwociny zalegającej głęboko wewnątrz klatki piersiowej. Oddech i kaszel musi być powtarzany co dwie sekundy bez przerwy aż do chwili przybycia pomocy, lub do chwili w której poczujesz, że serce ponownie bije normalnie.

Po trzecie: 

- Skontaktuj się z lekarzem (tel: 112, telefon alarmowy działa nawet z zablokowanej klawiatury komórki) i postaraj się dotrzeć do szpitala. 

Głęboki oddech doprowadza tlen do płuc, a ruch zwiazany z kaszlem uciska serce i utrzymuje krążenie krwi. Ciśnienie wywołane uciskiem na serce podczas kaszlu pomaga również odzyskać prawidłowy rytm serca. W ten sposób ofiary ataku serca zyskują dodatkowy czas na dotarcie do szpitala. 

Artykuł opublikowany pod numerem 240 w “Journal of General Hospital Rochester”.

“Pan musi być informatykiem” - odkrzyknął baloniarz. “Jak pan na to wpadł?” - słychać z dołu. “Wszystko, co pan mi odpowiedział, jest absolutną prawdą z technicznego punktu widzenia. Ale zupełnie bezwartościowe dla znalezienia wyjścia z mojej sytuacji”. 

Na to gość z dołu: “A pan pewnie jest prezesem zarządu?” “Jak pan do tego doszedł?” - pyta baloniarz. “To proste - krzyczy facet - nie wie pan, gdzie pan jest, nie wie, dokąd zmierza, ale wymaga pan ode mnie skutecznej pomocy. Jest Pan dokładnie w tym samym miejscu, gdzie był przed naszym spotkaniem, z tym, że teraz jest to już wyłącznie moja wina”.

• 57 Azjatów
• 21 Europejczyków
• 14 osób z zachodniej półkuli (południowej i północnej)
• 8 Afrykańczyków
• 52 kobiety
• 48 mężczyzn
• 70 nie-białych
• 30 białych
• 70 nie-chrześcijan
• 30 chrześcijan
• 89 heteroseksualistów
• 11 homoseksualistów
• 6 osób posiadałoby 59% bogactwa całego świata i wszystkie
• 6 byłoby ze Stanów Zjednoczonych
• 80 osób żyłoby poniżej standardu ekonomicznego
• 70 osób nie umiałoby czytać
• 50 osób cierpiałoby z powodu niedożywienia
• 1 osoba byłaby bliska śmierci
• 1 osoba byłaby bliska narodzin
• 1 (tak, tylko jedna) miałaby wyższe wykształcenie
• 1 osoba posiadałaby komputer

Kiedy spojrzy się na świat z takiej perspektywy, potrzeba akceptacji,zrozumienia i edukacji staje się bardzo wyraźna.
Godne uwagi jest również, co następuje… 

Jeżeli dzisiaj rano wstałeś z łóżka raczej zdrowy niż chory… 
Masz większe szczęście niż milion ludzi, którzy nie przeżyją tego tygodnia. 

Jeżeli nigdy nie doświadczyłeś niebezpieczeństw wojny, samotności więzienia, tortur ani głodu, jesteś w lepszym położeniu, niż 500 milionów ludzi na świecie. 

Jeżeli możesz chodzić do kościoła (albo w ogóle po Świecie - przypis nadawcy) bez strachu, nie obawiając się aresztowania, tortur lub śmierci, jesteś szczęśliwszy niż miliard ludzi na tym świecie. 

Jeżeli masz dach nad głową, ubranie na grzbiecie, jedzenie w lodówce i masz gdzie spać, jesteś bogatszy niż 75% ludzi. 

Jeżeli masz pieniądze w banku i trochę drobnych w portfelu, jesteś wśród 8% światowych bogaczy. 

Jeżeli twoi rodzice żyją i ciągle są małżeństwem… jesteś wyjątkową rzadkością. 

Jeżeli możesz przeczytać tą wiadomość, otrzymałeś podwójne błogosławieństwo: ktoś o tobie myśli, a co więcej, jesteś szczęśliwszy niż dwa miliardy ludzi, którzy w ogóle nie umieją czytać. 

Pracuj, jakbyś nie potrzebował pieniędzy.
Kochaj, jakby nikt cię nigdy nie zranił.
Tańcz, jakby nikt nie patrzył.
Śpiewaj, jakby nikt nie słuchał.
Żyj, jakby to było niebo na Ziemi.

•  Zasady Efektywnej Kampanii Wyborczej

•  Przykładowe Działania Efektywnej Kampanii Wyborczej

I. Zasady Efektywnej Kampanii Wyborczej (w skrócie)•  Nadrzędnym celem efektywnej kampanii wyborczej jest

•  Zostać wybranym (wybraną) .

  •  Podstawą kampanii wyborczej powinien być atrakcyjny (z punktu widzenia odbiorców) program wyborczy oraz efektywna prezentacja tego programu jak największej grupie z danego terenu wyborczego ( jasno określonej grupy docelowej ).

•  Żaden polityk nie może efektywnie realizować swoich planów wyborczych jeśli nie poprą go wyborcy (nie zostanie wybrany).

•  Wyborcy popierają danego kandydata jeśli :

•  wiedzą o jego ofercie (oferta jest efektywnie dostarczana do konkretnych odbiorców oraz utrwalana, poprzez powtarzanie),

•  utożsamiają się jego ofertą (zarówno od strony zasad jak i indywidualnej oferty dla nich samych),

•  utożsamiają się z nim jako osobą (jest “jednym z nich”),

•  mają do niego zaufanie (oni sami, albo osoby które oni szanują - ufają kandydatowi),

•  uważają go za osobę “atrakcyjną ” (zarówno fizycznie jak i ze względu na pozycję społeczną, szczególne osiągnięcia, popularność itp.),

•  oferta i przekaz kandydata jest dla wyborcy bardziej atrakcyjny od “konkurencji “,

•  wyborca został efektywnie zachęcony aby w ogóle głosować.

•  Kandydat nie może działać sam ani sam się promować. W polskich realiach kulturowych, wyborcy nie lubią “samozachwalania”. Kandydat powinien być prezentowany i wspierany przez grupy i autorytety.

•  Kandydat powinien reprezentować określoną (popularną na danym terenie) grupę , ale być także otwartym na inne grupy .

•  Wybory oznaczają dotarcie z atrakcyjną ofertą kandydata do jak największej ilości wyborców z grup mających największe znaczenie pod względem ilości możliwych do zdobycia głosów .

•  Kandydat musi mieć do dyspozycji zaufany sztab wyborczy oraz odpowiedni budżet wyborczy .

Typowy sztab wyborczy kandydata składa się z minimum 4 osób realizujących swoje zadania z dobranymi zespołami składającymi się najczęściej z wolontariuszy. (UWAGA: należy dokładnie dobierać współpracowników bo ich zachowanie i odbiór społeczny /także wygląd i zachowanie/ mają wpływ na odbiór i popularność samego kandydata ).

•  Sztab: koordynator sztabu (szef)

Ustala i organizuje wszystkie spotkania publiczne, organizuje finanse, odpowiada za logistykę, transport, podróże, hotele itp.,

•  Sztab: koordynator promocji (wiceszef)

Odpowiada za promocję: plakaty, druki, ulotki, sesje zdjęciowe oraz kontakty z mediami: umawia spotkania z prasą, autoryzuje wywiady itp. W warunkach lokalnych odpowiada także za umieszczanie ulotek, plakatów, chorągiewek w lokalach publicznych, sklepach, stacjach benzynowych, w oknach domów i mieszkań itp. itd.,

•  Sztab: doradca polityczny (wiceszef)

Odpowiada za stały kontakt z istotnymi wyborcami, jest łącznikiem z sojuszniczymi sztabami, obserwuje zachowania i taktykę kontrkandydatów, konsultuje publiczne wydawnictwa i wypowiedzi kandydata od strony merytorycznej,

•  Sztab: sekretartiat i finanse (kancelaria szefa) pilnuje płatności i księgowania oraz odbiera i odpowiada na listy, telefony, e-maile (rejestrując całą korespondencję). /UWAGA: każdy nieodpowiedziany list, lub telefon, lub niezapłacony rachunek to strata co najmniej kilku głosów/.

Budżet kampanii powinien być przygotowany z wyprzedzeniem i zgromadzony na oddzielnym rachunku aby umożliwić przejrzystość . Jedynymi osobami, które mogą korzystać z funduszu mogą być: sam kandydat oraz/ lub szef jego sztabu. Budżet musi być podporządkowany planowi kampanii wyborczej, jednocześnie plan kampanii wyborczej musi odnosić się do realnego budżetu i uwzględniać:

•  koszty reklamowe : projekty i druk ulotek, plakatów i gadżetów

(np. chorągiewek, ołówków, baloników itp.),

•  koszty organizacji spotkań wyborczych : wynajęcia sal, mini catering,

•  koszty promocji medialnej : organizacji konferencji prasowych

(w tym nagłośnienia, druki itp.), nagrania oferty kandydata w formie spotu telewizyjnego i radiowego)

/UWAGA: w Polsce publiczne stacje rtv zgodnie z ustawą udostępniają bezpłatnie czas antenowy, ale kandydat sam odpowiada za produkcję spotów, które muszą spełniać odpowiednie emisyjne wymagania techniczne i być dostarczone do nadawców 24 godziny przed emisją),

•  koszty konsultantów i doradców ,

•  koszty pracy sztabu wyborczego, administracji i logistyki

(w tym lokalu, telefonów, transportu, mini-cateringu itp.).

II. Przykładowe Działania Efektywnej Kampanii Wyborczej

Kandydat musi odpowiedzieć sobie samemu (samej), w porozumieniu z najbliższą rodziną:

•  czy oraz dlaczego chce kandydować , oraz

•  czy jest gotowy na walkę wyborczą ,

która będzie na pewno obciążeniem dla prywatnego i zawodowego życia kandydata oraz jego (jej) najbliższych i dużym obciążeniem czasowym i finansowym. Wszystko to

•  BEZ GWARANCJI WYGRANIA!.

•  JEŚLI ODPOWIEDŹ JEST TAK - należy:

•  Przygotować i opracować generalny program wyborczy oparty na ideach, doświadczeniach i wiedzy kandydata, odnoszący się także do programu reprezentowanej partii oraz/lub reprezentowanego komitetu wyborczego.

•  Poznać szczegółowe potrzeby wyborców na danym terenie wyborczym.

•  Poznać szczegółowy program grupy/platformy/partii sojuszniczej.

•  Poznać programy konkurentów wyborczych na swoim terenie.

•  Zweryfikować program wym. w pkt. 2 z potrzebami wyborców i grup sojuszniczych oraz odnaleźć niszę odróżniając się pozytywnie od konkurentów, a następnie opracować taki program w punktach (maksimum na 1 stronę).

•  Zweryfikować program z pkt. 6 z “autorytetami” na wybranym terenie wyborczym.

•  Za pomocą doradców medialnych/promocyjnych przygotować :

•  Hasło promocyjne kampanii odzwierciedlające program kandydata i specyfikę wybranego regionu wyborczego

•  Prezentację publiczną programu kandydata na 20 sek., 30 sek., 1 min. i 2 min.

•  Sesję zdjęciową i stylistyczną kandydata

•  Ulotki promocyjno/informacyjne w 2 wariantach (pełnej i skróconej)

•  Plakaty i gadżety kampanii

•  Spoty promocyjne kandydata dla radia i TV (z udziałem lokalnych autorytetów)

•  Kilka konferencji prasowych oraz co najmniej 10 lokalnych konferencji wyborczych (z odpowiednią oprawą promocyjną)

•  Spotkania wyborcze (szczególnie w terenie wiejskim) w szkołach, remizach, klubach wiejskich itp.

•  Wystąpienia w lokalnych mediach i w trakcie wydarzeń regionalnych (festyny, ważne uroczystości lokalne)

•  Informacyjną i uaktualnianą oraz stale dozorowaną przez własny sztab stronę www (podstronę) internetową z informacjami i zdjęciami nt. kandydata oraz jego programu /Nawet jeśli starsi wyborcy nie korzystają z internetu, to na pewno skorzystają z tego lokalne media i wyborcy młodsi/.

•  Spotykać się z wyborcami - w miejscach dla nich ważnych i atrakcyjnych oraz według jasnego i z góry ogłoszonego i promowanego terminarza. Każde spotkanie powinno dotyczyć wybranych tez z programu kandydata. (należy być jednak przygotowanym na pytanie inne, w tym także trudne i osobiste). Spotkania powinny być współprowadzone przez lokalny autorytet i osobę ze sztabu kandydata.

•  Doprowadzić do “oplakatowania” swojego terenu wyborczego oraz do wystawienia w oknach domów i firm sprzyjających kandydatowi dużych afiszy: “Głosuję na ….”.

•  Absolutnie przestrzegać przepisów prawa i etyki i mieć świadomość, że im kandydatura staje się poważniejsza, coraz więcej osób i mediów (nie zawsze życzliwych) będzie obserwować kandydata - nie tylko promując, ale oczekując wpadek i t.zw. “plotek medialnych”, bo to się po prostu sprzedaje.

•  NIGDY nie obrażać się na media i nigdy nie mówić źle o konkurencji. Stosować zasadę: “nasz konkurent jest ze swojego punktu dobrym kandydatem, my mamy jednak program który dokładniej/lepiej/pełniej … odnosi się do potrzeb wyborców tego regionu bo:…..”

•  Na wszystkich spotkaniach (nawet nieoficjalnych) mieć świadomość, że wszystko co powiemy może zostać zacytowane .

Wtedy profesor wziął pudełko żwiru, wsypał do słoika i lekko potrząsnął. Żwir oczywiście stoczył się w wolna przestrzeń miedzy kamieniami. Profesor ponownie zapytał studentów, czy słoik jest pełny, a oni ze śmiechem przytaknęli. 

Profesor wziął pudełko piasku i wsypał go, potrząsając słojem. W ten sposób piasek wypełnił pozostała jeszcze wolna przestrzeń. Profesor powiedział: “Chciałbym, byście wiedzieli, ze ten słój jest jak Wasze życie. Kamienie - to ważne rzeczy w życiu: Wasza rodzina, Wasz partner, Wasze dzieci, Wasze zdrowie. Gdyby nie było wszystkiego innego, Wasze życie i tak byłoby wypełnione. Żwir - to inne, mniej ważne rzeczy: Wasza praca, Wasze mieszkanie, Wasz dom albo Wasze auto. Piasek symbolizuje całkiem drobne rzeczy w życiu. Jeżeli najpierw napełnicie słój piaskiem, nie będzie już miejsca na żwir, a tym bardziej na kamienie. Tak jest tez w życiu: Jeśli poświecicie cala Wasza energie na drobne rzeczy, nie będziecie jej mieli na rzeczy istotne. Dlatego dbajcie o rzeczy istotne - poświęcajcie czas Waszym dzieciom i Waszemu partnerowi, dbajcie o zdrowie. Zostanie Wam jeszcze dość czasu na prace, dom, zabawę itd. Zważajcie przede wszystkim na duże kamienie - one SA tym, co się naprawdę liczy. Reszta to piasek. 

Po zajęciach jeden ze studentów wziął słój, wypełniony po brzeg kamieniami, żwirem i piaskiem. Nawet sam profesor zgodził się, ze słój jest pełny. Student bez problemu wlał do słoja butelkę piwa. Piwo wypełniło resztę przestrzeni - teraz słój był naprawdę pełen.

2. Jesteś na imprezie z przyjaciółmi, widzisz atrakcyjnego faceta, jeden z twoich znajomych podchodzi i mówi: “Tamta laska jest świetna w łóżku”.
To jest: Reklama. 

3. Jesteś na imprezie i widzisz atrakcyjnego faceta, prosisz go o numer telefonu, następnego dnia dzwonisz i mówisz: “Jestem dobra w łóżku”. 
To z kolei jest: Telemarketing. 

4. Jesteś na imprezie i widzisz atrakcyjnego faceta, rozpoznajesz go, odświeżasz mu w pamięci waszą znajomość i pytasz: “Pamiętasz, jak dobra jestem w łóżku?”. 
To jest: Customer Relationship Management (CRM). 

5. Jesteś na imprezie i widzisz atrakcyjnego faceta, wstajesz, poprawiasz ubranie i fryzurę, podchodzisz, stawiasz mu drinka. Mówisz, jak ładnie pachnie i zachwycasz się jego garniturem. Napomykasz, jak dobra jesteś w łóżku.
To jest: Public Relations. 

6. Jesteś na imprezie i widzisz atrakcyjnego faceta, podchodzisz i mówisz: “Jestem dobra w łóżku”, następnie prezentujesz mu swój biust.
To jest: Merchandising. 

7. Jesteś na imprezie i widzisz atrakcyjnego faceta, on podchodzi i mówi: “Słyszałem, że jesteś świetna w łóżku”.
To jest: Branding. 

8. Gdy do dziewczyny na imprezie podchodzi facet i mówi: “Jestem fenomenalny w łóżku, potrafię spędzić całą noc, kochając się bez przerwy”.
To się nazywa: Nieuczciwa reklama 
i jest karane w większości krajów UE

Ugrupowania polityczne mogą wydać nawet ponad 100 milionów złotych - wynika z szacunków i deklaracji przedstawicieli partii. Ponieważ politycy chcą dotrzeć do wszystkich, zabiegają głównie o reklamę w telewizji 

Wybory w 2001 r. kosztowały partie nieco ponad 60 mln zł. W tym roku, także z powodu wyborów prezydenckich, partie wydadzą 100 - 110 mln, a może nawet 120 mln zł - ocenia Stanisław Kostrzewski, skarbnik i główny strateg finansowy Prawa i Sprawiedliwości, wcześniej m.in. członek zarządu Banku Ochrony Środowiska. Uważa on, że tegoroczna kampania wyborcza będzie znacznie bardziej profesjonalna od poprzednich. A to musi kosztować. 

Ożywienie w reklamie 
Na kampanii wyborczej tradycyjnie najwięcej skorzystają branże reklamowa i medialna. Zdaniem Pawła Puchalskiego, analityka Domu Maklerskiego BZ WBK, dotyczy to m.in. Agory, do której należy AMS, największa w Polsce spółka w branży reklamy zewnętrznej (outdoor). - Agora szacowała, że wartość rynku reklamy zwiększy się w tym roku o 10 - 11 proc. Można założyć, że jeden punkt procentowy z tego wzrostu będzie związany z kampaniami wyborczymi - mówi Puchalski. Ponieważ wartość rynku reklamy wynosiła w zeszłym roku 5 mld zł, tegoroczne wybory mogą oznaczać dla reklamodawców dodatkowe 50 mln zł przychodów. 
Zdaniem Ewy Cander-Karolewskiej z AMS, na razie trudno dokładnie ocenić korzyści spółki, dysponującej ponad 48 tysiącami nośników reklamowych. - Mamy już wstępne rezerwacje związane z wyborami. Nie są one jednak ostateczne - powiedziała “Rz” przedstawicielka AMS. 
Według cennika AMS najdroższe jest wynajęcie tzw. backlightu (podświetlana reklama 3 na 6 m) - 5200 zł za miesiąc kalendarzowy. Billboardy (5 na 2,4 m) w największych miastach kosztują miesięcznie 725 zł, w mniejszych - 660 zł. 
Wielkie plakaty wyborcze trzeba najpierw wydrukować; koszt druku to 10 zł za 1 mkw. Kandydaci będą potrzebowali też innych materiałów propagandowych. Tysiąc kolorowych plakatów w formacie B1 to wydatek rzędu 1,4 - 1,5 tys. zł.A druk 10 tys. kolorowych ulotek w formacie B5 na papierze kredowym - ok. 2300 zł. 

Kosztowny catering 
Kampania wyborcza to także konferencje prasowe. Przygotowanie takiej imprezy dla 20 dziennikarzy w dobrym warszawskim hotelu kosztuje przynajmniej od 5 do 10 tys. zł. - Wszystko zależy od tego, jaki będzie poczęstunek, bo to najważniejszy koszt - mówi “Rz” pracownik agencji, która zajmuje się komunikacją między firmami a dziennikarzami. W niektórych stołecznych hotelach kieliszek wina kosztuje 20 euro. 
Dużo droższe są konwencje partyjne. Na koszt zorganizowania takiej imprezy składa się kilka pozycji. Po pierwsze, trzeba wynająć salę na 300 - 500 osób, a to wydatek przynajmniej 20 tys. zł. Do tego dochodzi cena poczęstunków, która waha się od 10 do 50 euro na osobę (specyfiką polskiej branży cateringowej jest to, że żąda zapłat w euro, a nie w złotych). Profesjonalne nagłośnienie i oświetlenie kosztuje przynajmniej 30 - 40 tys. zł. - Konwencja czy zjazd wyborczy muszą zaistnieć w mediach. Dlatego sztaby wyborcze zamawiają fotoreporterów i ekipę filmową, która relacjonuje te wydarzenia - mówi nam przedsiębiorca, który przygotowuje imprezy wyborcze dla największych partii w kraju. Za zrealizowanie krótkiego filmu trzeba zapłacić przynajmniej 15 tys. zł. Fotoreporterzy, których zdjęcia za darmo dostaną media, otrzymają ok. 4 - 5 tys. zł. Co najmniej 25 tys. zł trzeba przeznaczyć na reżysera całego widowiska i szkoleniowca, którzy przygotują imprezę. To wygórowana kwota, ale pracują oni nad wszystkim przynajmniej przez miesiąc. 
A to jeszcze nie koniec wydatków sztabów wyborczych. Uczestnicy konwencji otrzymują przecież gadżety. Kosztują one od 10 zł do 250 zł za sztukę, bo dzieci dostaną tylko baloniki, a najważniejsi goście np. srebrne spinki do krawatów z logo partii. Łączny koszt przygotowania wielkiej imprezy politycznej na 500 osób to 200 - 250 tys. zł. 
Przed samymi wyborami nasili się sprzedaż materiałów propagandowych. - Na razie partie polityczne kupują niewiele - mówi Paweł Widuliński ze specjalistycznego sklepu przy ul. Okopowej w Warszawie. - Sporadycznie sprzedajemy flagi polskie, rzadziej UE, dla udekorowania sali czy pikniku w trakcie kampanii. Bliżej wyborów spodziewamy się znacznego wzrostu zapotrzebowania, będziemy zwiększać zamówienia w hurtowniach i u producentów. Wtedy, jak pokazuje doświadczenie z poprzednich lat, sprzedaż powinna znacząco wzrosnąć. 
Pikniki dla wyborców nie mogą się obyć bez “kiełbasy wyborczej”. Firma Morliny zalicza produkowaną w swoim zakładzie kiełbasę pod taką właśnie nazwą do produktów wiodących. - Nazwa została wymyślona przez dział marketingu w 1997 r., impulsem były właśnie wybory - informuje Andrzej Pawelczak, rzecznik grupy Animex. Chociaż rok później firma zastrzegła nazwę, inni producenci też wprowadzają na rynek kiełbasę wyborczą. 
Miesięcznie Morliny sprzedają kilkadziesiąt ton tego produktu i, jak przyznaje rzecznik, przed każdymi wyborami sprzedaż nieco rośnie. - W tym roku, w związku z wyborami zarówno do parlamentu, jak i prezydenckimi, mamy nadzieję, że sprzedaż zwiększy się w sposób zasadniczy - mówi Andrzej Pawelczak. 

Zaoszczędzić na telewizji 
Na wpływy z płatnych audycji wyborczych liczy Telewizja Polska. W pierwszej kolejności partie będą jednak korzystać z bezpłatnego czasu antenowego, jaki mają do wykorzystania w publicznych mediach. Znaczącego wzrostu zysków w związku z wyborami nie oczekują telewizje komercyjne. - Nie spodziewamy się w tym czasie większych wpływów z reklam. Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że komitety wyborcze nie dysponują wystarczającymi budżetami, aby pozwolić sobie na przeprowadzenie profesjonalnej kampanii telewizyjnej - mówi Małgorzata Czaplicka odpowiedzialna w TVN za relacje inwestorskie. 
Dystans, z jakim media elektroniczne podchodzą do potencjalnych profitów z kampanii, nie powinien dziwić z jeszcze jednego powodu. Jak dowiedziała się “Rz”, w przeszłości zdarzało się, że komitety, które promowały w telewizjiswoje kampanie, nie płaciły za wyemitowane spoty. 
Wybory nie mają też wpływy na obroty renomowanych firm produkujących spoty reklamowe. - Żaden komitet nie zwrócił się do nas z pytaniem o warunki produkcji. Cieszymy się, bo w przeszłości były z tego tylko kłopoty. Zwłaszcza gdy jakieś ugrupowanie przegrywało, nie można było doczekać się na pieniądze - powiedziała “Rz” główna księgowa jednej z największych tego rodzaju firm w Polsce. 
Umowa ze sztabami wyborczymi musi być precyzyjnie skonstruowana. Nie zetknąłem się jeszcze z partią, która nie chce zapłacić za wykonane na jej rzecz usługi. Jeśli płatności spóźniają się, wynika to z tego, że nie wszystko zostało dogadane na czas - mówi “Rz” przedsiębiorca, który przygotowuje imprezy wyborcze dla największych partii politycznych w kraju. ]]> http://mediapartners.pl/index.php/2009/01/19/kto-zarobi-na-kampaniach-wyborczych-parlamentarnej-i-prezydenckiej-zobaczyc-i-uslyszec-kandydata/feed/ http://mediapartners.pl/index.php/2009/01/19/skuteczna-komunikacja-publiczna-vip-i-media/ http://mediapartners.pl/index.php/2009/01/19/skuteczna-komunikacja-publiczna-vip-i-media/#comments Sun, 18 Jan 2009 22:43:25 +0000 jjc http://mediapartners.pl/?p=174 Gwałtowne zmiany społeczno-ekonomiczne wymuszają konieczność jak najefektywniejszej komunikacji publicznej. Skuteczna wymiana informacji jest niezbędnym warunkiem postępu. Teoretycznie z tezą tą zgadzają się wszyscy, ale jak jest w praktyce komunikacji społecznej w Polsce? Powszechnie wydaje się, że ponieważ wszyscy komunikują się ze wszystkimi, wszyscy robią to dobrze, ale czy jest tak w istocie? 

Jakże często okazuje się, że braki organizacyjne, nieporozumienia, wyniki całych kampanii politycznych, czy też nieodpowiednie wyniki gospodarcze określonej firmy są bezpośrednim wynikiem źle przekazanej informacji. Problem ten w równym stopniu dotyczy nas wszystkich, ale najbardziej widoczny jest w działaniu osób publicznych: polityków, kierowników dużych firm oraz dziennikarzy mediów, a jak wykazują badania opinii publicznej, zarówno w Polsce jak i za oceanem, informacje przekazywane przez TV mają największy zasięg i odbiór społeczny. 

Marshall McLuhan, socjolog pracujący w latach 60-tych na Uniwersytecie w Toronto przedstawił wniosek, że każda forma przekazu informacyjnego niesie własną wartość informacyjną w zależności od rodzaju medium i dlatego wymaga odrębnego stylu. Jednak obserwując praktykę przepływu informacji w Polsce wydaje się, że wielu “specjalistów” społecznego komunikowania się używa praktycznie tego samego języka w prasie, radiu, telewizji czy w trakcie publicznych spotkań. Pomimo korzystnych zmian w wielu gałęziach gospodarki poziom komunikacji społecznej nadal jest niski, a przecież potrzeby na dobrze wyszkolonych specjalistów są duże. 

Style komunikowana społecznego zmieniają się razem z rozwojem społecznym, czasami nawet wyprzedając go i są ściśle powiązane z rozwojem ekonomicznym. Powodem obecnej zmiany w komunikowaniu się jest przede wszystkim załamanie monopoli na dopływ i przepływ informacji. Dzięki coraz powszechniejszym komputerom, coraz bardziej dostępnym środkom łączności, odbiorca informacji zyskał prawo wyboru i konkurencyjnej selekcji otrzymywanych komunikatów. Oznacza to, że powszechny dotychczas 3-członowy model komunikowania się dzielący proces na: 
“nadawcę”, “odbiorcę” i sam “komunikat” w obecnych warunkach komunikacji społecznej, okazuje się niewystarczający. 

Informacja, nawet najistotniejsza, ale która nie dociera do odbiorcy, albo wywiera inny niż zamierzony efekt, przestaje spełniać swoje zadanie i jest albo fałszem, albo w najlepszym wypadku marnotrastwem określonych środków, co w gospodarce rynkowej musi mieć znaczenie. 

Argumentem często używanym w dyskusjach na temat przekazu informacji jest twierdzenie, że treść się sama obroni, a forma nie może mieć znaczenia nadrzędnego. Jednak informacja w obecnych realiach jest po prostu towarem i podlega takim samym zasadom rynkowym jak inne produkty. Od kilku lat w opracowaniach amerykańskich dotyczących t. zw. efektywnej komunikacji występuje opis “Komunikacji Doskonałej” Zgodnie z nim, obecnie proces ten aby być efektywny powinien składać się nie jak dotychczas z 3, ale z 5 elementów:

• Pomysłu (idei informacyjnej),
• Nadawcy (przekazującego wiadomość),
• Odbiorcy (odbierającego wiadomość),
• Komunikatu (nadawanej informacji), oraz
• Kontaktu (potwierdzenia odbioru).

Praktyka ekonomiczna potwierdza, że ci, których udział w produkcji nie ogranicza się tylko do wykonywania poleceń, ale także mają możliwość bezpośrednio współdecydować, lub wpływać na wytworzenie określonego produktu pracują lepiej, wydajniej, a na pewno z większym utożsamianiem się z określoną firmą. W terminologii przemysłowej oznacza to zmianę produkcji “taśmowej” na “gniazdową”. 

Specjaliści PR twierdzą, że wszystko zaczęło się tak na prawdę od pamiętnych (pierwszych w historii) publicznych debat w mediach kandydatów na stanowisko prezydenta USA: JF Kennedy’ego i R. Nixona, we wrześniu 1960 roku. Nie były to jednak rozwiązania nowe, tyle tylko, że po raz pierwszy zaczęto dokładnie mierzyć jak określone zachowania oddziałowują na odbiorców. Na skalę masową zasady efektywnej, asertywnej komunikacji wprowadziły w latach 1970-tych pierwsze wielkie firmy w USA jak: IBM, XEROX czy GM, a gdy komunikowanie takie zaczęło przynosić konkretne efekty ekonomiczne (i polityczne) po nich przyszli następni. Spowodowało to, szczególnie w kontekście konkurencji informacji, zmiany w stylu komunikowania się na skalę ogólnospołeczną. 

Jak pisze Tim Knight w swojej książce: “Storytelling and Anima Factor” informacja aby dotarła do odbiorcy i miała szansę na wywołanie określonego skutku musi być “dostępna, zrozumiała i możliwa do utożsamienia”. Co to znaczy w przełożeniu na praktykę komunikowania się za pomocą mediów opartych na wizji? Zgodnie z nowoczesnymi tendencjami i biorąc za punkt wyjścia skuteczność odbioru oznacza konieczność nawiązywania kontaktu z odbiorcą, bezpośredniość podawania informacji, klarowność komunikatu, pozostawienie odbiorcy czasu na własne reakcje i możliwość ich przekazania oraz stosowanie obrazu i czytelnych sygnałów komunikacji niewerbalnej trafiającej bezpośrednio do emocji i pozwalającej odbiorcy utożsamiać się z nadawcą. 

Jak uczą doświadczenia globalne, w procesie konkurencyjnego przepływu informacji na dłuższą metę wygrywa ten, kto nalepiej umie dotrzeć do odbiorcy. W obecnej sytuacji na rynku mediów elektronicznych w Polsce odbiorca zaczyna mieć coraz większy wybór, należy o tym pamiętać. 

Dlatego, w trudnej grze o odbiorcę, zaangażowanego pracownika, widza, wyborcę czy klienta styl komunikacji może mieć znaczenie decydujące.

Pellentesque ut arcu. Nunc et nunc. Nunc odio. Duis convallis accumsan orci. Nam fringilla. Quisque interdum dui non risus. Duis libero arcu, dictum in, dictum at, commodo sit amet, justo. Aliquam congue dictum ligula. Nunc sollicitudin sagittis nibh. Integer bibendum. Cras adipiscing mauris vitae velit euismod interdum. Sed hendrerit, velit et volutpat feugiat, nisl lorem convallis elit, vitae euismod dui massa quis mauris. Vivamus orci diam, dignissim sit amet, aliquam non, convallis non, massa. Quisque sed metus. Sed vehicula magna non massa.

Sed at urna. Nulla velit enim, euismod quis, accumsan quis, porta non, ipsum. Nulla accumsan sodales tellus. Duis lectus dolor, pretium in, porttitor id, imperdiet sit amet, urna. Nunc libero lectus, fringilla scelerisque, varius in, viverra non, dui. Mauris mollis lobortis mi. Morbi tincidunt eros nec tortor. Maecenas at felis. Donec semper mi vel turpis. Proin adipiscing. Nullam quam ligula, condimentum sed, ultrices sit amet, suscipit id, sem. Integer commodo, orci at rutrum sollicitudin, nulla magna condimentum nibh, non dignissim enim quam sit amet magna. Morbi augue massa, vulputate eget, posuere eget, mollis dignissim, odio. Etiam nec urna. Donec viverra felis a justo tempus viverra.